👁 ตัวอย่างข้อสอบ (10 ข้อแรก · ไม่แสดงเฉลยในหน้านี้)
1. กลอนสุภาพหนึ่งบทมีโครงสร้างพื้นฐานอย่างไร
ก. 2 บาท รวม 4 วรรค
ข. 1 บาท มี 1 วรรค
ค. 3 บาท รวม 3 วรรค
ง. 4 บาท รวม 8 วรรค
2. จำนวนคำในแต่ละวรรคของกลอนสุภาพโดยทั่วไปควรอยู่ช่วงใด
ก. วรรคละ 1–2 คำเท่านั้น
ข. ประมาณ 7–9 คำ โดยนิยม 8 คำ
ค. ต้องมี 15 คำพอดีทุกวรรค
ง. ไม่จำกัดจนมีได้หลายย่อหน้า
3. คำคู่ใดมีเสียงสัมผัสคล้องจองกัน
ก. ดิน–ดาว
ข. ลม–ฝน
ค. ดาว–พราว
ง. สุข–เศร้า
4. เหตุใดผู้แต่งกลอนจึงต้องเลือกคำโดยคำนึงทั้งความหมายและเสียง
ก. เพื่อให้ทุกวรรคมีคำเดียวกันทั้งหมด
ข. เพื่อซ่อนเรื่องจนผู้อ่านไม่เข้าใจ
ค. เพื่อใช้คำยากแทนคำธรรมดาทุกแห่ง
ง. เพื่อให้ใจความชัดพร้อมกับสัมผัสและจังหวะไพเราะ
5. การย่อความต่างจากการคัดลอกอย่างไร
ก. เลือกใจความสำคัญแล้วเรียบเรียงใหม่ให้กระชับ
ข. นำทุกประโยคมาเขียนซ้ำตามเดิม
ค. เพิ่มความคิดเห็นส่วนตัวแทนเนื้อหา
ง. เก็บเฉพาะตัวอย่างย่อยและตัดประเด็นหลัก
6. ก่อนย่อบทความหนึ่งเรื่องควรทำสิ่งใด
ก. เลือกประโยคแรกเพียงประโยคเดียวเสมอ
ข. อ่านให้เข้าใจและระบุใจความสำคัญของแต่ละส่วน
ค. เขียนสรุปก่อนอ่านต้นเรื่อง
ง. เปลี่ยนข้อเท็จจริงให้ตรงความเห็นตน
7. งานเขียนเชิงอธิบายมีจุดมุ่งหมายเด่นข้อใด
ก. ปิดบังข้อมูลสำคัญทั้งหมด
ข. ใช้คำคล้องจองแทนหลักฐานทุกครั้ง
ค. ทำให้ผู้อ่านเข้าใจเรื่องหรือกระบวนการอย่างเป็นเหตุเป็นผล
ง. เล่าอารมณ์ของตัวละครเพียงอย่างเดียว
8. ข้อแนะนำที่ผู้อ่านนำไปปฏิบัติได้ควรมีลักษณะใด
ก. สลับขั้นตอนโดยไม่บอกเหตุผล
ข. ใช้คำว่าอาจจะทุกบรรทัดโดยไม่สรุป
ค. ละคำเตือนที่เกี่ยวกับความปลอดภัย
ง. ระบุการกระทำเป็นลำดับด้วยคำชัดเจน
9. คำเชื่อมชุดใดเหมาะใช้เรียงขั้นตอน
ก. ขั้นแรก–จากนั้น–สุดท้าย
ข. แม้ว่า–แต่–อย่างไรก็ตาม
ค. เพราะ–เนื่องจาก–จึง
ง. ทั้งนี้–อนึ่ง–อย่างไรก็ดี
10. เมื่ออ่านคู่มือที่มีสัญลักษณ์เตือนอันตราย ผู้อ่านควรทำอย่างไร
ก. ข้ามเพราะไม่ใช่คำสั่งหลัก
ข. หยุดอ่านรายละเอียดคำเตือนและปฏิบัติตามก่อนดำเนินขั้นต่อไป
ค. ทดลองทำตรงข้ามเพื่อเปรียบเทียบ
ง. ลบสัญลักษณ์ออกจากคู่มือ