👁 ตัวอย่างข้อสอบ (10 ข้อแรก · ไม่แสดงเฉลยในหน้านี้)
1. การแสดงหนึ่งมีท่าร่าเริงแต่ดนตรีและเนื้อเรื่องสื่อความเศร้าตลอด ปัญหาหลักคืออะไร
ก. องค์ประกอบไม่สัมพันธ์กันจึงทำให้อารมณ์ที่สื่อคลุมเครือ
ข. ผู้ชมมีจำนวนไม่มากพอ
ค. เวทีมีความกว้างคงที่
ง. ชื่อเรื่องสั้นเกินไป
2. ตัวละครต้องการขอความช่วยเหลือ แต่ท่าที่ใช้ทำให้ผู้ชมเข้าใจว่าเป็นการปฏิเสธ ควรแก้อย่างไร
ก. เพิ่มความเร็วทุกท่าโดยไม่เปลี่ยนความหมาย
ข. เลือกภาษาท่าที่ตรงความหมายและซ้อมให้ทิศทาง สีหน้า และจังหวะชัดขึ้น
ค. ตัดตัวละครอื่นออกทั้งหมด
ง. เปลี่ยนฉากหลังแทนการแก้ท่า
3. กลุ่มใช้ชื่อนาฏยศัพท์เดียวกันแต่ปฏิบัติท่าคนละแบบ วิธีแก้ใดเหมาะสม
ก. ให้แต่ละคนตั้งความหมายของตน
ข. ตัดคำศัพท์ออกจากการซ้อม
ค. ทบทวนความหมายและแบบปฏิบัติจากแหล่งเรียนรู้ที่เชื่อถือได้ แล้วฝึกพร้อมกัน
ง. เลือกท่าจากคนที่ทำเร็วที่สุด
4. เค้าโครงละครมีตัวละครพบปัญหาแล้วจบทันทีโดยไม่แสดงผลหรือการตัดสินใจ ควรเติมส่วนใด
ก. รายชื่อเครื่องแต่งกายเพิ่มสิบรายการ
ข. ช่วงแนะนำตัวละครซ้ำอีกครั้ง
ค. คำบรรยายสถานที่โดยไม่เกี่ยวกับปัญหา
ง. เหตุการณ์ที่ทำให้ตัวละครตอบสนองและพาเรื่องไปสู่การคลี่คลาย
5. สมาชิกเสนอฉากจบสองแบบและถกเถียงจนซ้อมต่อไม่ได้ กลุ่มควรทำอย่างไร
ก. เทียบแต่ละแบบกับแก่นเรื่อง เวลา และความเป็นไปได้ แล้วเลือกด้วยเหตุผลร่วมกัน
ข. ให้ผู้พูดดังที่สุดเป็นผู้ชนะ
ค. นำสองแบบมาแสดงซ้อนกันโดยไม่วางแผน
ง. ยกเลิกความคิดเห็นของสมาชิกใหม่
6. ชุดแสดง ก เน้นภาษาท่าเล่าเรื่อง ส่วนชุด ข เน้นการเคลื่อนไหวเป็นหมู่ ข้อใดเป็นการเปรียบเทียบที่เหมาะสม
ก. ตัดสินว่าชุดที่มีคนมากกว่าดีกว่า
ข. ระบุจุดเด่นของรูปแบบและอธิบายว่าแต่ละชุดสื่อกับผู้ชมต่างกันอย่างไร
ค. บอกว่าเปรียบเทียบไม่ได้เพราะชื่อไม่เหมือนกัน
ง. เลือกจากความยาวของชื่อชุด
7. ระหว่างการแสดง ผู้ชมกลุ่มหนึ่งเปิดหน้าจอสว่างและคุยต่อเนื่อง วิธีปฏิบัติใดเหมาะสม
ก. เพิ่มเสียงสนทนาให้ได้ยินกัน
ข. ย้ายที่นั่งระหว่างฉากสำคัญหลายครั้ง
ค. ลดสิ่งรบกวน ปิดเสียงอุปกรณ์ และสนทนาเมื่อพ้นช่วงการแสดง
ง. ถ่ายภาพทุกช่วงแม้มีข้อห้าม
8. หลังชมละคร นักเรียนบอกได้ว่าฉากหนึ่งทำให้เข้าใจผลของการตัดสินใจของตัวละคร ประโยชน์ที่เกิดขึ้นคืออะไร
ก. ได้พิสูจน์ว่าผู้ชมทุกคนต้องคิดเหมือนกัน
ข. ทำให้ไม่ต้องพิจารณาภาษาท่า
ค. ทำให้การแสดงไม่มีคุณค่าด้านอื่น
ง. ได้ตีความเรื่องราวและเชื่อมการแสดงกับความคิดหรือประสบการณ์ของตน
9. ผู้แสดงต้องสื่อความลังเลโดยไม่ใช้คำพูด ควรวางแผนอย่างไร
ก. เลือกภาษาท่า สีหน้า จังหวะหยุด และทิศทางสายตาที่ร่วมกันสื่อความไม่แน่ใจ
ข. ใช้ท่ารวดเร็วเดิมซ้ำโดยไม่เปลี่ยน
ค. หันหลังให้ผู้ชมตลอดฉาก
ง. เพิ่มอุปกรณ์จำนวนมากแทนการแสดง
10. เกณฑ์ใดเหมาะที่สุดสำหรับประเมินละครนาฏศิลป์สั้น
ก. จำนวนผู้แสดงมากที่สุด
ข. ความต่อเนื่องของบท การใช้องค์ประกอบ ภาษาท่า นาฏยศัพท์ การทำงานกลุ่ม และผลต่อผู้ชม
ค. ความดังของดนตรีเพียงอย่างเดียว
ง. ราคาของเครื่องแต่งกาย